NK Cross Amsterdamse Bos

YES!!! Wederom mag ik mij een jaar lang Nederlands-kampioen op cross noemen. Het parcours dat we voorgeschoteld kregen, in het Amsterdamse Bos, was op mijn lijf geschreven. Elke ronde van 3 km mochten we de Ajax-heuvel vier keer beklimmen. De eerste klim van het rondje was het makkelijkst, de derde het leukst en de vierde het venijnigst. Het leukste van heuvels op lopen vind ik dat je daarna mag afdalen. Logisch natuurlijk, maar hier heb ik altijd veel plezier in en met twaalf afdalingen kon ik mijn geluk niet op. Het was vandaag wel opletten geblazen, want het parcours was glibberig, de modder zuigend en soms ook diep. Het was nergens voor nodig om grote risico's te nemen vandaag, want ik had al snel door dat niemand met mij kon strijden voor de overwinning. En ondanks dat ik geen risico's hoefde te nemen ging het toch een paar keer bijna mis. In de eerste ronde gleed ik flink weg op de grote stijle, glibberige afdaling. En in de tweede ronde botste ik bijna tegen een boom in de technische afdaling. Hier had ik te veel snelheid voor de bocht die kwam. Oeps. Ik liep verder eens steady race. En kon zonder helemaal tot het gaatje te hoeven gaan, naar titelprolongatie lopen. Nu nog één wedstrijd op de planning alvorens ik een rustperiode neem, gevolgd door de "echte" voorbereiding op de marathon tijdens het EK deze zomer.

Almond Blossomcross

Vandaag stond de Almond Blossomcross op het programma. Een leuke onderbreking van de trainingen hier in Portugal. De trainingen gingen de afgelopen week heerlijk en dat het niveau goed zit, mocht ik vandaag even laten zien. Vooraf was het lastig in te schatten van welk niveau mijn tegenstanders waren, dat wil hier nog weleens flink uiteenlopen. Ik had niet de spanning als voor een grote wedstrijd en moet eerlijk bekennen, dat ik ook weleens een betere warming-up heb gedaan. Dat alles mocht echter geen excuus zijn om niet hard te lopen. Het plan was om vooral in de laatste kilometer gas te geven. En dat is gelukt! De start ging eerst nog niet zo snel, maar na een meter of 100 piepte er een Portugese vandoor (de uiteindelijke nr1) Ik wilde niet gelijk mee, maar het gat mocht ook niet te groot worden. Aan beide voornemens heb ik mij goed gehouden. Ik liep eigenlijk heel de race op een tweede plek met een gaatje naar de nummer één en een gaatje naar de nummers drie en vier. In de laatste (van drie) ronde moest het gebeuren, maar ik voelde de beentjes al behoorlijk. Vooral heuvel op! En de klimmetjes zijn verraderlijk hier. Maar ik wilde mijn plekje niet afstaan en deed wat we vooraf hadden afgesproken. Doorversnellen na de laatste klim. Het gaatje met de nummer drie (achter mij) was bovenop de klim nog geen vijf seconden, maar ik had een beste versnelling in de benen en liep haar op een aardig gat. Een mooie tweede plek. Raceplan goed uitgevoerd, even goed diepgegaan en genoten van deze race. Dat laatste mede dankzij alle support die ik had! Nederlanders, Duitsers, Denen en Portugezen, zij die hadden toegezegd waren er allemaal. Bedankt voor jullie support! Thanks to all for your support! En nog één trainingsweek hier in het vooruitzicht. Hopelijk met net zoveel zon als alle eerdere dagen hier dit jaar!

Portugal

Woensdagochtend 4.30u ging de wekker. Lekker vroeg, maar we moesten wel. Onze taxi naar Schiphol vertrok om 5.00u We reden stipt optijd en waren uitermate vroeg op de luchthaven. Wat weer betekent dat we lang moesten wachten, onze vlucht ging om 7.30u. Althans, dat zou. De piloot gaf even voor 7.30u aan dat ze klaar waren voor vertrek. Het vliegtuig moest alleen nog even ijsvrij gemaakt worden. Al met al vlogen we pas rond 8.00u en na 2 uur en 40 minuten vliegen en enkele minuten taxiën stapten we in Faro uit het vliegtuig. De zon scheen en de hemel was blauw. Alleen de wind maakte het een beetje fris. En dit was tot gister het weer hier, maar vandaag.... Nu zit ik in de zon op het terras. In de korte broek en een t-shirt. Lekker. We wrijven ons in onze handjes en kunnen alleen maar hopen dat het zo blijft in de periode dat wij hier zijn! De zon en de warmte dat zijn namelijk de voornaamste redenen om naar Portugal te gaan. Eventjes de winter ontvluchten, hoe zacht deze ook is. Zon en warmte geven je zoveel energie, dat moet je ervaren om te geloven. Bijkomend voordeel, je herstelt sneller van de gedane inspanning en de trainingen gaan als vanzelf op een niveautje hoger dan thuis. De tweede reden om naar dit plaatsje in Portugal te gaan is de Almond Blossom cross. Deze internationale cross wordt volgende week georganiseerd op nog geen 500m van onze bungalow. Ik heb hier vaker gelopen en heb goede herinneringen aan deze race. Het parcours van de wedstrijd is het hele jaar door uitgezet en dus kun je hier gewoon trainen. Gisteren heb ik voor het eerst een paar keer een rondje vlot gerend. En dat ging verbazingwekkend lekker. Ik hoop dat het goede gevoel en het weer (+2 graadjes) van de eerste dagen de komende weken aanhouden. Volgende week laat ik jullie weten hoe mijn race gegaan is! Woensdagochtend 4.30u ging de wekker. Lekker vroeg, maar we moesten wel. Onze taxi naar Schiphol vertrok om 5.00u We reden stipt optijd en waren uitermate vroeg op de luchthaven. Wat weer betekent dat we lang moesten wachten, onze vlucht ging om 7.30u. Althans, dat zou. De piloot gaf even voor 7.30u aan dat ze klaar waren voor vertrek. Het vliegtuig moest alleen nog even ijsvrij gemaakt worden. Al met al vlogen we pas rond 8.00u en na 2 uur en 40 minuten vliegen en enkele minuten taxiën stapten we in Faro uit het vliegtuig. De zon scheen en de hemel was blauw. Alleen de wind maakte het een beetje fris. En dit was tot gister het weer hier, maar vandaag.... Nu zit ik in de zon op het terras. In de korte broek en een t-shirt. Lekker. We wrijven ons in onze handjes en kunnen alleen maar hopen dat het zo blijft in de periode dat wij hier zijn! De zon en de warmte dat zijn namelijk de voornaamste redenen om naar Portugal te gaan. Eventjes de winter ontvluchten, hoe zacht deze ook is. Zon en warmte geven je zoveel energie, dat moet je ervaren om te geloven. Bijkomend voordeel, je herstelt sneller van de gedane inspanning en de trainingen gaan als vanzelf op een niveautje hoger dan thuis. De tweede reden om naar dit plaatsje in Portugal te gaan is de Almond Blossom cross. Deze internationale cross wordt volgende week georganiseerd op nog geen 500m van onze bungalow. Ik heb hier vaker gelopen en heb goede herinneringen aan deze race. Het parcours van de wedstrijd is het hele jaar door uitgezet en dus kun je hier gewoon trainen. Gisteren heb ik voor het eerst een paar keer een rondje vlot gerend. En dat ging verbazingwekkend lekker. Ik hoop dat het goede gevoel en het weer (+2graadjes) van de eerste dagen de komende weken aanhouden. Volgende week laat ik jullie weten hoe mijn race gegaan is!

Mastboscross Breda

We zijn twee weken na de halve van Egmond. Waar ik, zoals je in onderstaand verslag kunt lezen, niet 100% gas kon geven. Achteraf zeg ik, dat ik beter niet had kunnen lopen, maar achteraf is alles makkelijk. Vandaag een nieuwe ronde met nieuwe kansen. En ik had me verheugd op vandaag, want Breda is altijd een enorme moddercross en dat is LEUK. De start was op een iets andere plek dan anders en toen ik dat zag, dacht ik: "nog leuker, misschien gaan we iets dieper het bos in voor een heuveltje". Dat laatste was niet het geval. Bij aankomst ga ik altijd eerst even het parcours wandelend verkennen, nu dus ook. Deze verkenning leerde mij dat er dit jaar weinig modder was en verder zag het er vooral snel uit. Niet al te lange punten er in dus (12mm). Bij de start gingen een paar dames er hard vandoor en dus was ik ook gelijk wakker. Na een paar honderd meter viel het, voor mijn gevoel, wel mee met het tempo. Ik wilde er langs, maar dat ging niet echt (te smal). En toen ik toch dacht er langs te gaan moest ik stoppen. Ondanks dat ik er vrij stompe punten in had gedraaid prikte ik er toch een flinke tak aan. Soms kun je die er af trappen, maar deze was zo groot en zat echt vast, dat ik moest stoppen. Stok verwijderd en ook mijn andere schoen gecheckt, alvorens ik weer ging rennen. Ja en toen zat ik weer achterin de kopgroep. Op dat moment besloot ik bij te blijven en te zien of er al snel meiden af moesten of dat ik toch tempo moest gaan maken. Dit gebeurde allemaal in de eerste 1,5 km. Hierna had ik al snel door dat ik samen met Julia van Velthoven wel leuke race kon lopen en bleef bij haar. Onderweg heb ik een paar "speldenprikjes" gegeven, maar ze reageerde makkelijk. Ik voelde me wel sterker en besloot iets te doen wat ik lastig vind, wachten tot de laatste ronde. En ik wist ook precies op welk punt ik wilde gaan versnellen. Deze versnelling was voldoende. Het gat was niet enorm groot (+-10sec denk ik), maar een groot gat was ook niet mijn doel. Het doel was winnen. En dat we daarbij het publiek op een mooie race hebben kunnen trakteren is een mooie bijkomstigheid.

Naar de sauna als voorbereiding op Tokyo

Inmiddels is het een jaar geleden dat ik voor het eerst een gesprek had, geïnitieerd door Theo van Maanen van Run2Day, bij de Veluwsebron in Emst. Het voelde gelijk goed. En dat dit van weerszijden zo was bleek wel uit de samenwerking die is ontstaan. In aanloop naar de Olympische Spelen van Tokyo 2020 (kwalificeren is mogelijk vanaf 01-01-'19) mag ik onbeperkt gebruik maken van de wellness gelegenheden die je kunt vinden op www.dagjewellness.nl Afgelopen zomer ben ik in Tokyo geweest. Een oriënterend bezoek. Hoofdvragen: In welke mate heb ik last van een jetlag? Waar zou ik een trainingskamp kunnen opslaan voor de laatste voorbereidingen? Wat doet het klimaat met mijn lichaam in rust en tijdens / na inspanning? Hoe snel past mijn lichaam zich aan de weersomstandigheden aan? Die laatste twee vragen hebben een directe link met mijn saunabezoeken. In Tokyo is het in de periode van de Spelen (juli / augustus) constant warm en heerst er een vrijwel constante hoge luchtvochtigheid. Nu weet ik van mijzelf dat ik problemen heb met warm weer en met zweten. Dingen die trainbaar zijn. In de specifieke voorbereidingsfase zal dat betekenen dat ik mijn (hoofd)trainingen in warme vochtige omstandigheden zal moeten doen. Tot die tijd kan ik mijn lichaam ook trainen door naar de sauna te gaan. En dat dit werkt dat ondervond ik afgelopen zomer gelijk! Ik zweette veel beter tijdens mijn trainingen, dat was in Japan wel een verademing! Sinds ik ondersteund wordt door dagjewellness.nl ben ik bijna wekelijks in de sauna te vinden. Nu ik ook ontdekt heb hoe zo'n boost een saunabezoek aan mijn herstel kan geven, naar de volgende belangrijke training, plan ik mijn saunabezoeken gelijk in zodra ik een nieuw trainingsschema heb gekregen. In principe mag ik alle resorts bezoeken die aangesloten zijn bij www.dagjewellness.nl , maar het meest kom ik bij de Veluwsebron in Emst. Om de simpele reden dat dit het dichtst bij mijn woonplaats is. Ik ken het hier inmiddels op mijn duimpje en voel mij er helemaal tot rust komen. Over het algemeen blijf ik anderhalf uur of drie sauna rondjes. Dat laatste is beter gezegd, want op de klok kijken doe ik liever niet als ik eenmaal binnen ben. Het gaat om de totale ontspanning en die vind ik beste door op mijn gevoel te varen en niet op de klok te kijken, eigenlijk net als tijdens het hardlopen. Ik ga altijd zo lang in een sauna als ik prettig vind en neem zolang de tijd om te koelen en opnieuw op te warmen als mijn gevoel aangeeft dat nodig is. Nu zeg ik wel het gaat om de totale ontspanning, maar ik mag natuurlijk niet vergeten dat ik in eerste instantie met regelmaat naar de sauna wilde met het oog de Spelen van 2020. Dat in mijn achterhoofd hebbende betekent dat mijn favoriete (droge) sauna's soms maar een derde van mijn saunabezoek omhelzen. Ik mag niet vergeten dat het in Tokyo warm én vochtig zal zijn en om daar mee om te leren gaan, moet ik deze omstandigheden opzoeken. De Hamam, het stoombad en / of de opgietsauna's zijn wel mijn favorieten hiervoor. Ik houd echter van uitdagingen en experimenteren. En dus blijf ik soms een sauna ronde langer om weer eens een nieuwe sauna uit te testen. Bijvoorbeeld de luisterboeksauna of de wildspotsauna. Die laatste is voor mij een iets minder succes, omdat ik brildragend ben 😉 Alweer een jaar maakt dagjewellness deel uit van mijn team. Ik ben oprecht blij en dankbaar met deze mooi samenwerking. Het vrijblijvend kunnen bezoeken van de sauna is voor mij een herstelondersteunende maatregel gebleken én het hoofddoel: "leren zweten en omgaan met warm en vochtig weer", bleek al na enkele weken zijn vruchten af te werpen! Logo Dagje Wellness