Nog 2 maanden!

Met het aanbreken van de tweede zondag van juni is het nog precies twee maanden tot mijn marathon op het Europees Kampioenschap. Een mooi moment om jullie even weer bij te praten. Wat zal ik zeggen? Weer dat het goed met me gaat en ik lekker in m'n vel zit? Dat klopt wel, maar dat begint natuurlijk wel saai te worden. Laat ik maar eens beginnen met de afgelopen week. Wat ben ik blij dat ik die zonder kleerscheuren ben doorgekomen. Twee keer was er een wild zwijn op mijn pad deze week. De eerste keer bleef dit zwijn mij wel erg lang en ongemakkelijk aanstaren, voordat het wegrende en ik enigszins ongemakkelijk doorliep. En gisteren kwam er zo'n kleine de bosjes uit gesprint, zo dwars op mijn (fiets)rijrichting. Meestal zijn er meer als er een kleine aankomt, maar dat was gelukkig niet zo. Ik schrok me wezenloos toen we elkaar op een haar misten. Na een korte aarzeling hoorde ik het doorrennen en niet achter me aankomen. Eerder in de week moest ik nog een Hooglander ontwijken, die bedacht, zich uit het niets lekker rustig over het fietspad te gaan bewegen. Op een heel andere plek in het bos waar ook Hooglanders lopen was ik nu nog iets alerter, maar ik zag niets en dus dacht ik: "gasgeven en zo snel mogelijk dit pad over". Ik was net op snelheid toen daar drie stuks langs het pad lagen tussen de bomen met de kop naar mij. Dan schrik je echt hoor! Het laatste gevaar kwam van een roofvogel die op mij af kwam en last minute toch weer op vloog. Pfjuuw…

Tot zover een kleine greep uit mijn belevenissen tijdens de trainingen. Nu over mijzelf. In mijn laatste blog schreef ik dat de loopbelasting zou worden opgeschroefd. Nou dat is zeker weten gebeurd! Ik denk dat menig marathonloper zenuwachtig zal worden van de omvang die ik hardlopend maak, maar ik voel me goed en weet dat we goed bezig zijn. Met de week voel ik mij sterker worden. Dit uit zich onder andere in betere waardes tijdens mijn trainingen. Tot vorige week deed ik bijna al mijn hoofdtrainingen alternatief. Dat wil zeggen, op de fiets, in het water of op de elliptigo. Het hardlopen was dan in de herstelmodus, maar de verhoudingen verschuiven. Zo langzamerhand krijgt het hardlopen weer de overhand. Wat niet betekent dat ik geen hoofdtrainingen meer op een andere manier doe de komende weken, maar wel veel minder. Voor wie zich afvraagt of ik nog een wedstrijd loop op de korte termijn, het antwoord is, "nee".

Afgelopen week werd het parcours van het EK officieel vrijgegeven, ik had het stiekem al in mijn bezit, maar nu kan iedereen meekijken (zie foto). Dit maakt dat het allemaal nog meer gaat leven. En met het vrijgeven van het parcours van de Olympische Marathon (vorige week) in Tokyo 2020, kreeg ik ook een grote glimlach op mijn gezicht. Dat is natuurlijk waar alles omdraait en het parcours, waar ik al delen van heb gezien en gerend, spreekt mij erg aan.

 

Nog precies twee maanden tot Berlijn. En nog iets minder dan twee weken tot mijn vierweekse hoogtestage in Sankt Moritz. Eindelijk kunnen de "serieuze" trainingen beginnen. Ik zie er naar uit! Vanuit Sankt Moritz zal ik een nieuwe blog schrijven. Wil je beter up to date blijven en meer "inside the training" informatie? Klik dan op de knop "reis mee" en meld je aan als supporter / sponsor. Je krijgt twee wekelijkse updates op je mail, inclusief foto's en een leuke herinnering in de vorm van één of meerder ansichtkaarten vanuit Sankt Moritz en Berlijn.

Trainingsstage Bad Dürrheim

Drie weken Bad Dürrheim zitten er bijna op. Drie weken met slechts één regendag! Dat is toch wel heel uitzonderlijk te noemen. En wat te denken van die zomerse temperaturen?!, maar dat zal in Nederland niet anders geweest zijn. Heerlijk om, bijna dagelijks, in je korte broek en shirtje te kunnen trainen. Het enige nadeel was dat die enorm grote (en vele) koolzaadvelden (en wat niet meer) in bloeistonden en het overal geel was van het stuifmeel, plus dat je er lekker trainende ogen van kunt krijgen en heerlijke nies- of hoestbuien. Allemaal bijzaken natuurlijk.

Ik heb weer ontzettend genoten van de mooie omgeving hier en de mogelijkheden om naast de trainingen te kunnen herstellen en relaxen in "Solemar". Dat is een groot wellnesscentrum met warme baden, zoutbaden, sauna's, massagemogelijkheden, fitnessruimte, …

Met de conditie zit het ook goed. De hoofdtrainingen bestonden uit alternatieve trainingen (zwembad / fiets), meestal gepland en soms noodzakelijk. Vanaf aankomende week zal de loopbelasting beetje bij beetje worden uitgebouwd en dat is iets waar ik, ondanks dat ik van alle trainingsvormen kan genieten, enorm naar uitkijk! Ik zal uiteraard met enige regelmaat even een blog plaatsen. Wil je meer "inside the training" info? Reismee, word supporter / sponsor en blijf up to date.

Bad Dürrheim: opstarten voor het EK in Berlijn

Het is gedaan met de rust! Na twee weken echte rust en twee weken voorzichtig aan de trainingen weer een beetje oppakken, vertrek ik komende zondag voor drie weken naar Bad Dürrheim. Een heerlijk plekje in het Zwarte Woud waar ik jaarlijks in het voorjaar verblijf om een start te maken met het nieuwe seizoen. Dit jaar zal ook in het teken staan van "opstarten" voor de zomer. Een zomer waarin maar één dag telt, namelijk 12 augustus. De dag dat de marathon op het programma staat tijdens het EK, in Berlijn.

Inmiddels weet iedereen wel dat ik een beetje een gekke lange afstandloper ben. Naast m'n looptrainingen mag ik namelijk ook heel graag trainingen afwerken op de elliptigo (gaat niet mee op trainingsstage), fiets en in het zwembad. In mijn marathonvoorbereiding is dat niet anders. Het is juist die afwisseling die me fris en gretig houdt. Zeker aangezien ik de afgelopen vier weken nauwelijks heb getraind, laat staan hardgelopen heb (wat extreem moeilijk is!!!), wordt er in Bad Dürrheim lekker allround getraind. Langzaam aan de belasting opvoeren is eigenlijk het hele doel van de drie weken in het Zwarte Woud. Ik heb er heel veel zin in. Ik kijk uit naar het mooie avontuur, wat de marathonvoorbereiding natuurlijk is. En ik kijk ook uit naar weer een vast dag-/trainingsritme en een gestructureerd trainingsschema. Ik zal je zeggen dat vier weken zonder schema (een bewuste keuze) veel meer discipline vraagt dan een trainingsschema te hebben als leidraad.

Vol nieuwe energie en met een even grote motivatie als altijd, ga ik er weer tegenaan. Wil je mijn voorbereiding, mijn toernooibelevenissen en mijn persoonlijke nabeschouwingen persoonlijk en van heel dichtbij meemaken? Meld je dan hier aan voor mijn zomeractie die loopt van 1 mei t/m 25 augustus

Venloop halve marathon

Als afsluiting van de winter liep ik vandaag de Venloop, dit jaar tevens het decor van het NK halve marathon. Ondanks dat het een NK was heb ik hier niet naar toegepiekt. De insteek was vooral dat ik gewoon zin had een halve marathon te lopen. Daarbij hoopte ik op lekker weer en een mooi groepje om samen in te lopen en zodoende (eindelijk) m'n pr aan te scherpen. Toen ik de definitieve startlijst te horen kreeg, realiseede ik me dat ik ook nog eens een zeer goeie kans zou hebben m'n 2e NK-titel in twee weken.

Jammer genoeg bleven ideale scenario's uit. We hadden een lekker windje en niet in de rug, zoals voorspeld. Ik werd bij de start aan alle kanten voorbij gelopen, ondanks dat ik voelde in het goeie tempo te zitten. Toch kwam er een hele lichte twijfel en klokte ik voor de zekerheid een kilometer. Ja, precies volgens eigen plan. We liepen in het begin wel in een mooie groep, op mijn geplande tempo, super zou je zeggen. Nou niet echt. Vooral de eerste helft heb ik behoorlijk wat meters op kop gelopen, want voor 1.15 of langzamer was ik niet gekomen. Ik zag geen tussentijden, maar had wel door dat ik m'n streeftijd wel uit het hoofd kon zetten. Het knopje ging om. En ik bedacht waarom ik hier liep, omdat ik het een leuke afsluiting vond van de winter.

Uiteindelijk vond ik in M. van Nispen een mooi loopmaatje. En heb vervolgens vele kilometers van hem geprofiteerd. Ik had immers meer aan hem dan hij aan mij met deze omstandigheden. En hij vond het goed! Bedankt! Nu kon ik meer ontspannen lopen. We hielden (samen) het tempo er lekker in en ik genoot van alles om me heen. Ik realiseerde me dat ik weer NK goud ging halen. En bedacht me ook hoe fit ik mij nog voelde. Versnellen? Om toch nog een pr te lopen? Nee, die wind was gewoon te sterk voor mij. Of ik te licht voor de wind? Nou goed. Ondanks dat ik nu een paar weken rust heb had ik niet de behoefte tot het gaatje te gaan om dan weer in de 1.13.00 te blijven te steken. Nee, ik heb een uitstekende winter gedraaid en weet, ook zonder een pr op de halve marathon, dat ik er heel goed voor sta.

Maar YES weer GOUD en ontzettend genoten vandaag. Een mooie afsluiter van de winter en een lekker begin van een paar weken rust!

Bekijk hier de reportage van de NOS.

NK Cross Amsterdamse Bos

YES!!! Wederom mag ik mij een jaar lang Nederlands-kampioen op cross noemen. Het parcours dat we voorgeschoteld kregen, in het Amsterdamse Bos, was op mijn lijf geschreven. Elke ronde van 3 km mochten we de Ajax-heuvel vier keer beklimmen. De eerste klim van het rondje was het makkelijkst, de derde het leukst en de vierde het venijnigst.

Het leukste van heuvels op lopen vind ik dat je daarna mag afdalen. Logisch natuurlijk, maar hier heb ik altijd veel plezier in en met twaalf afdalingen kon ik mijn geluk niet op. Het was vandaag wel opletten geblazen, want het parcours was glibberig, de modder zuigend en soms ook diep.

Het was nergens voor nodig om grote risico's te nemen vandaag, want ik had al snel door dat niemand met mij kon strijden voor de overwinning. En ondanks dat ik geen risico's hoefde te nemen ging het toch een paar keer bijna mis.

In de eerste ronde gleed ik flink weg op de grote stijle, glibberige afdaling. En in de tweede ronde botste ik bijna tegen een boom in de technische afdaling. Hier had ik te veel snelheid voor de bocht die kwam. Oeps.

Ik liep verder eens steady race. En kon zonder helemaal tot het gaatje te hoeven gaan, naar titelprolongatie lopen.

Nu nog één wedstrijd op de planning alvorens ik een rustperiode neem, gevolgd door de "echte" voorbereiding op de marathon tijdens het EK deze zomer.