Voorbereidingen in volle gang

De voorbereiding op mijn eerst volgende marathon en limietpoging voor de Olympische Spelen van volgend jaar is in volle gang. Langzaam, maar gestaag wordt de trainingsomvang op- / uitgebouwd. De meeste omvang maak ik nu nog alternatief, maar ben wel verheugd te melden dat ik inmiddels alweer een langste duurloop van 70 minuten gemaakt heb! Daarnaast ook twee keer een beetje vlottere intervallen gelopen op het kunstgras en verbazingwekkend genoeg op een tempo, zoals ik dat voor de marathon ook deed met minimaal evenzoveel gemak. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik het jaar 2019 in stijl kan afsluiten, met de Sylvestercross in Soest! En het jaar in stijl kan openen met de halve marathon van Egmond.

Maak zelf deel uit van mijn Olympische reis. Meld je aan als supporter en ondersteun mij met een maandelijkse bijdrage of eenmalige donatie via de iDEAL betaallink.

Klik hier en maak uw keuze!

Vergeet niet je adresgegevens achter te laten voor een eenmalig toepasselijk bedankje!

Bij voorbaat dank! En tot schrijvens of tot ziens in Soest.

Gemaakt in augustus 2017, tijdens mijn bezoek aan Tokyo om het klimaat te proeven voor de Spelen van 2020

 

On my way to Tokyo!

Voor wie op één van mijn fandagen was die wist al dat het mijn wens is, die weten ook al hoe mijn weg ernaartoe uitziet, de marathon van Tokyo op 1 maart 2020.

Mijn wens gaat in vervulling! Volaresports heeft voor mij een startplaats in het eliteveld weten te bemachtigen. Ik ben zo blij! Het was tot afgelopen week slechts een plan dat ik uit de kast haalde en waarvan we (mijn begeleiding en ik) de puntjes op de "I" aan het zetten waren. Nu het officieel is kan ik die puntjes op de "I" met watervaste stift gaan zetten!

Toevoeging van Volaresports:" We hadden negen atleten aangemeld en Andrea is als enige toegelaten."

In de voorbereiding naar 1 maart, mijn Olympische kwalificatie moment, neem ik twee wedstrijden mee, de Sylvestercross in Soest op 31 december en de halve marathon van Egmond. En heb ik een hoogtestage van ruim drie weken gepland.
Ben ik dan al weer 100% belastbaar en hoef ik me niet te overhaasten om snel fit te worden? Nee. Ik heb een goed team van professionals om mij heen, die mij stuk voor stuk en in goeie samenspraak, begeleiden om mij weer 100% belastbaar te maken. En we zijn echt al een heel eind op weg! Ervaring uit het verleden heeft ons geleerd dat ik goed kan revalideren en sterk(er) terug kan komen. De tijd is kort, maar zeker niet te kort. We, vooral ik, gaan hard, maar met verstand aan het werk om op 1 maart weer in marathontopvorm aan de start te staan!

Volg mijn belevenissen, ook vanuit Namibië  (hoogtestage), op de voet door je aan te melden als supporter of sponsor en ondersteun hiermee mijn sportieve droom!

Fandag Andrea Deelstra 2019

Dit jaar 2 × speciale aandacht voor mijn fans, supporters en sponsoren! Op zowel 9 als 23 november organiseer ik een "fandag"
Je kunt deelnemen aan een hardloopclinic, gevolgd door het informatieve en gezellige hoofdprogramma met aansluitend een warmbuffet. Je kunt ook halverwege instromen of naar huis gaan (zou ik niet doen). Het hoofdprogramma begint om 17u, na een korte terugblik op het afgelopen jaar, zal ik onthullen hoe mijn route naar de Olympische Spelen van Tokyo er uit gaat zien (sportief, financieel, privé). Tijd om dit op je te laten inwerken is er nauwelijks, want hierna zal Dennis Licht (persoonlijke haas Berlijn marathon en voormalig topatleet) jullie inspireren met zijn verhaal. Voor het echt gezellig wordt en we een warme hap gaan eten spelen we een quiz, waarmee je 2 VIP arrangementen van Dagjewellness kunt winnen!
Jij komt toch ook?!? Jouw komst is een bijdrage aan mijn Olympische droom!

Meld je hier aan! (klik)

Update

Voor ik van wal steek met een verhaaltje over mijn eerste twee weken na de marathon even een bedankje. Een bedankje, wat?dikke dank! aan iedereen die van zich liet horen, mij een hart onder de riem stak of gewoon even interesse toonde in de voortgang van mijn herstel. En ook een hartelijk welkom in mijn team aan de nieuwe supporters en bedankt voor het vertrouwen!

Goed dan nu over mijn mysterieuze blessure (zie verslag marathon).
In de week na de marathon was ik twee keer in Ede (Gelderse Vallei ziekenhuis afdeling topsportgeneeskunde). Eerst een röntgenfoto en daarna een mri gemaakt van mijn bovenbeen, heup en bekken. Weinig bijzonderheden. Behalve iets meer vocht en meer spierschade in het been dat t niet meer doet. Advies: oefeningen doen, rust nemen, volgende week terugkomen. Die eerste week nam de pijn steeds verder af. Op zaterdag stond ik voor het eerst tussen twee krukken, maar wandelen dat ging nog niet. Zondag t/m woensdag weinig vooruitgang. Woendag weer een mri en neurologische check; rug en hoofd om beknelde zenuwen en schade in 't hoofd uit te sluiten. Uitgesloten. Ik bleef het gevoel van een beknelde zenuw houden en/of spierscheurtje. Nu is 't niet de eerste keer dat ik iets heb wat artsen voor een raadsel stelt. Maakt dit me onzeker of raak ik dan gefrustreerd? Iets wat veel mensen me vragen. Nee. Ik weet dat ik goed op m'n eigen gevoel moet en kan vertrouwen.
Donderdag bij mijn vaste en vertrouwde fysio, Herbert, die ook in Berlijn was en mij een paar uur na de finish onderzocht. Wij zaten op één lijn wat betreft mogelijke oorzaak van de bewegingsbeperking, aansturingsprobleem en krachtverlies. Hij zette heel lokaal "ultrageluid" in als behandeling. Al na de 1e behandeling was de passieve bewegingsuitslag (been bewogen door iemand anders zonder zelf kracht te zetten) vele malen groter . Hierna deden we heel gerichte oefeningen voor de aansturing. En ongelovenlijk, de volgende ochtend kon ik zowaar een beetje wandelen. Okay, wankel en heel erg zoekend naar de juiste volgorde van aanspannen van m'n spieren en tussen krukken, maar wow!
Twee dagen later zelfde behandeling. En serieus, vanochtend wandelde ik zonder krukken, buiten een 10minuten blokje (600m, traag maar gestaag).
Ik ben er nog niet. Het is zaak heel goed m'n oefeningen te blijven doen en niet te snel te willen. Deze weken zijn zeker geen verloren tijd, normaal loop ik ook niet hard in de eerste drie/vier weken na de marathon. Train ik überhaupt niet tot nauwelijks in die eerste weken. Het herstel is ingezet, elke paar dagen een stapje voorwaarts. Op naar plan B. Later meer daarover!

Marathon van Berlijn

Ik voelde dat vandaag mijn dag was. Niet alleen wegens de voorbereiding, maar dat gevoel dat ik vandaag had...
Tot halverwege ging alles volgens plan. We zouden behouden starten, 1.13.30 tot 1.14.00, de doorkomst halverwege was net boven de 1.14.00, maar heel ontspannen en vol vertrouwen na 30km te kunnen versnellen. De wind stond vanaf dan gunstig en het parcours loopt dan ook deels naar beneden.
Om duistere redenen kon ik niet versnellen, hoe goed Dennis Licht (persoonlijke haas) mij ook coachte. Ik finishte in de 2u31 (limiet Olympische Spelen 2.28.30) en ging knock-out. Ze hebben me naar een tent gedragen, half bij bewustzijn voelde ik dat ik mijn linker been niet kon belasten. Na kort op een bankje te hebben gezeten en droge bovenkleding aangedaan te hebben zou ik opstaan, dat ging niet. Niet vanwege spierpijn of kramp ofzo, maar wegens echte "foute" pijn. Ik werd door Hannah en Marieke van de Veen (Volaresports) naar de atletenbus gedragen. Naast belasten kon / kan ik mijn been ook niet meer optillen. Bij het hotel stond een rolstoel klaar. Ik was blij dat Herbert Ruesink, mijn vaste fysio, in Berlijn was/is dit weekend. Samen met Jorin Kamps (Volaresports) heeft hij mij onderzocht. Komende week direct een echo, want naar alle waarschijnlijkheid zit er een scheurtje in één van de adductoren. Dikke "..." allemaal!!! En wordt vervolgd... Één ding is zeker: Plan B komt uit de kast.

P.S. Bedankt iedereen voor jullie lieve en leuke succeswensen de afgelopen week!!! En iedereen die speciaal voor mij naar Berlijn kwam duizendmaal dank!!!