Plan B, het vervolg

En de laatste lange blokken training is een feit. Morgen nog een duurloop van 1uur 45min en zondag alweer naar huis. Deze twee weken Bad Dürrheim waren precies wat ik nodig had om mij weer op te laden. Opladen voor mijn najaarsmarathon, opladen voor Berlijn! Weer naar Berlijn. De stad waar ik in 2015 een 2.26-er op de klokken zette, als 5e en eerste Europeaan finishte. Ook de stad waar ik op 12 augustus j.l. graag succes had geboekt, maar dat liep even anders. Het voornaamste is dat ik een goed gevoel heb bij deze stad en deze marathon. Ik had voor elke andere najaarsmarathon kunnen kiezen, maar Berlijn was al voor het ingaan van de voorbereiding op het EK mijn escape route. Aangezien, het na een huishoudelijk ongelukje eind april, in eerste instantie de vraag was of ik tijdig in topvorm kon zijn. Ik / Wij werken graag met een plan A en een plan B. Dat plan B nu nog ten uitvoeren wordt gebracht hadden we natuurlijk niet meer voorzien, maar ik ben er klaar voor. De goeie vorm van voor het EK is niet verloren gegaan. Dat zie en voel ik aan de trainingen die ik hier heb gedraaid. Nu komt het er op aan dat de fysieke en mentale vorm samensmelten, zodat ik volgende week kan pieken in Berlijn!

Plan B

Het wordt wel weer eens tijd voor een update. De week na het EK behoort tot één van de lastigste. “Hoe kom je over deze teleurstelling heen?”, vroeg Floris van den Hoorn (NOS Langs de lijn e.o.) mij. Dat was een vraag waar ik zondag 12 augustus nog geen antwoord op kon geven.

Het is makkelijk zeggen, “blik vooruit” of “er komen nieuwe kansen”. Natuurlijk is dat zo, maar het EK marathon is pas over vier jaar opnieuw!

In de week na het EK heb ik niet gelopen, omdat dat fysiek niet ging. Wandelen ging vanaf donderdag pijnvrij, maar fietsen ging gelukkig! wel zonder al te veel problemen. Een week van relatieve rust had ik. Een paar uurtjes op de fiets, een beetje wandelen, lekker eten, familie uitje, kletsen met vrienden, maar ook een geruststellend medisch onderzoek maakten dat ik na een week weer zin kreeg om plan B uit de kast te trekken. En dat plan is precies de reden waarom ik nu ben neergestreken in Bad Dürrheim, één van mijn favoriete trainingsoorden.

Grote dank aan alle mensen in mijn nabije omgeving, mijn medische team en mijn trainer. Op het moment van tegenslagen als deze, besef ik me maar al te goed dat de individuele sporter die ik ben, alleen succesvol kan zijn met een divers en hecht team om mij heen.

Wordt vervolgd...

EK Berlijn

En daar vlogen al mijn ambities voor dit EK. Ergens in de eerste ronde verstapte ik mij en/of verzwikte mjjn voet, bij de eerst volgende bocht had ik pijn. Pijn aan mijn achillespees en mijn hiel/hak. Ik moest even inhouden en een gaatje laten naar mijn groepje, de kopgroep! Op dat moment maakte ik me nog geen zorgen. Ik dacht: “rustig blijven, de focus op iets anders en dan loop ik op m'n eigen tempo terug naar de groep. Helaas, werd de klacht per bocht erger. En ging ik steeds meer aangepast lopen. Ik zag Bram, mijn trainer, en gaf aan wat er was. Een bezorgde blik kreeg ik terug. Bram stapte snel op z'n fiets en stond , gelukkig!, op de kruising vlak bij ons hotel. We zeiden het eigenlijk gelijktijdig, … en toen stond ik daar. Tranen in de ogen. Het startnummer afgegeven, m'n chip ingeleverd en helemaal gebroken, want geen weg meer terug.
Ik wist ‘t, Bram wist ‘t, m'n trainingsmaatjes wisten het, ik stak in een bloedvorm. Nooit voelde ik mij zo klaar voor een marathon. Ik kwam niet naar Berlijn om mee te lopen, ik kwam met ambities voor een minimale top 6 klassering. Met het gemak waarin ik in de kopgroep liep wist ik, zelfs voor het 10km punt (sommige dingen voel je gewoon, dat is niet uit te leggen), dat dit reëel zou zijn. Het werd echter een DNF.
Het eerste medische onderzoek geeft de uitkomst zoals je die verwacht bij het geen er gebeurd is onderweg. Er lijkt niets kapot, gelukkig. We zullen zien hoe het aanvoelt na een weekje rustig aan. Ik hoop goed, want reken er maar op dat ik mijn goede nog graag even wil uitbuiten in één van de komende najaarsmarathons!
Hoe balen het ook is, dat gevoel is niet te beschrijven, het was de beste beslissing die ik/we konden nemen en hebben genomen.
Iedereen bedankt voor alle support, vooraf, onderweg en na mijn uitstappen.

Nog 1 weekje

Nog één week tot ik in actie mag komen op het EK. Nog één week genieten van de vorm waarin ik nu verkeer, hoewel vandaag even niet, want ik heb een rustdag.

Een hele dag op de bank liggen is zeker niet wat ik doe op een rustdag. Nee, een beetje wandelen, rondje (op m'n "normale"fiets) fietsen, lezen of een dagje weg zijn voor mij goede invullingen. Vandaag een combi van dat alles, eigenlijk al sinds gistermiddag. Na de ochtendtraining, waar Bram (trainer) ook lekker door mocht trappen om mij al fietsend bij te kunnen houden, lunch en middagdutje ben ik naar Maastricht gereden. Vandaag vind hier de Ironman van Maastricht plaats, een hele triatlon. Mijn super(trainings)haas / (trainings)maatje doet mee. En dat wil ik van dichtbij meemaken. Want, wow, een hele triathlon! dat is niet niks! 3,8km zwemmen, 180km fietsen en 42,195km lopen, ga d'er maar aan staan. Deze rustdag van mij komt nu dus perfect uit. De eerste twee onderdelen volg ik vanuit m'n luie stoel, via de live tracker, in de eerste plaats denk ik namelijk wel aan mijzelf en mijn piekmoment van volgende week. Ja, dat is de topsporter. Een hele dag op de benen staan en rondsjouwen passen niet in een ideale voorbereiding. Wanneer hij bijna moet gaan wisselen van fietsen naar lopen ga ik met de fiets naar het centrum. Uiteraard met voldoende, eten, drinken , vandaag ook een jackje! en ook neem ik een stoeltje mee om hem het derde en laatste onderdeel (een hele marathon!) vanaf de zijkant aan te moedigen. Goed bestede rustdag dus 🙂

En dan na morgen weer genieten van die topbenen van mij. Na morgen? Ja, want de dag na een rustdag draai ik over het algemeen ietsje minder. Dinsdag alles even fine tunen bij de fysio, woensdag  een vaartspel (wisselende tempo's), gevolgd door een massage en donderdag met de trein naar Berlijn. De dagen zullen voorbij vliegen, dat weet ik nu al. En dat is goed, want ik kan haast niet wachten tot ik eindelijk weer een marathon mag lopen!

 

12 augustus 9.05u, start en finish bij de Gedächtniskirche in Berlijn

Perspresentatie TeamNL EK 2018 Berlijn

Van hoogte- naar warmtestage

Eigenlijk kan ik mij niet beter wensen. Thuiskomen van de hoogtestage en dan is het gewoon heet in Nederland. Nee, het is niet fijn om te trainen in die warmte, maar het is natuurlijk wel een ideale voorbereiding op een mogelijke warme "toernooidag". Ik hoop het niet, maar zo ja, dan heb ik in ieder geval een paar belangrijke trainingen onder warme omstandigheden kunnen afwerken.

De vier weken in Sankt Moritz waren super. Goede trainingen afgewerkt, in goed gezelschap en in uitstekend weer. Okay, ik waaide soms achteruit of opzij, maar op dat soort dagen was het ook heel fijn om de wind in de rug te hebben en dan net wat harder te kunnen lopen dan ik normaal doe bij dezelfde hartslag. Wat het weer ook was, één ding is zeker, ik draaide goed en ben fit en vol zelfvertrouwen terug naar Nederland gekomen.

 

Het is maar goed dat ik zo vol vertrouwen ben, weet dat ik vaak ernstige hoogtedippen heb en geen warm weerloper ben. Anders had ik vandaag niet zo "verstandig" getraind. Vanochtend, met m'n moeder als begeleider en bidondrager op de fiets, ging ik een mooie ronde door het Nationaalpark Dwingelderveld. Het is heel verleidelijk om de hitte te mijden, door vroeg of laat op de dag te gaan trainen. Wij gingen tussen 9.00u en 9.30u op pad, de tijd dat het echt gaat opwarmen. Dat hebben we geweten, vooral ik. De benen voelden super, maar m'n hartslag steeg sneller dan gewenst. De benen wilden sneller, maar het verstand zei: "nee, houd je aan je hartslag." Zo snel als ik wilde ging het dus niet, maar ondanks dat een goede training. Langere tijd op marathonintensiteit gelopen en veel kunnen drinken.

Nog een kleine drie weken te gaan en nog een paar mooie en belangrijke trainingen op het programma om echt in vorm te raken. Ik kijk er naar uit om 12 augustus van start te gaan!

 

Vandaag is de officiële selectie voor het EK (6-12 aug) bekend gemaakt. Op dinsdag 31 juli is de teambijeenkomst op Papendal. En op donderdag 9 augustus reis ik naar Berlijn. Voor een lijst met alle geselecteerde atleten surf je naar: https://www.atletiek.nl/nieuws/nederland-met-46-atleten-naar-ek-atletiek-berlijn

Voor het tijdschema en andere informatie over het EK surf naar: https://www.berlin2018.info/