Terug naar plan A
Van plan A (marathon Sevilla), naar plan B (marathon Valencia), terug naar plan A.
Helaas voelde ik mij op een vrij cruciaal moment in mijn voorbereiding op Valencia niet fit / ziekjes. Het koste me even een paar dagen om de dikke knoop door te hakken, maar niet starten in Valencia gaf me de tijd uit te zieken en niet te overhaasten. Dat laatste is sowieso niet handig als je optimaal wilt presteren.
Na twee goede rustweken hebben we de training weer voorzichtig opgepakt. En dat voelt weer goed.
Aangezien ik al van plan was de maanden januari en februari in Portugal door te brengen, alles was ook al geboekt, komt ook dat helemaal mooi uit nu. Ik kan in aangename temperaturen de belangrijkste trainingen gaan doen en het klimaat is vergelijkbaar met waarin ik de marathon ga rennen. Win-win dus.
Wedstrijden tussen nu en Sevilla zullen binnenkort te vinden zijn in mijn agenda op mijn website.
Reportage RTV Drenthe
Woensdag 9 oktober was RTV Drenthe een dag met mij op pad. Ze volgenden mij met een herstelritje op de elliptigo en gingen daarna mee naar de krachttraining. Nieuwsgierig? Volg dan deze link:
Damloop 2023
Niet mijn dag, zou je kunnen zeggen.
Toen we met de bus van het atletenhotel naar de start in Amsterdam werden gebracht werd ik wagenziek. Ik was blij dat we er waren en we eruit konden. De hoop was dat ik dan zou opknappen, maar dat gebeurde niet echt. Kort voor me op de grond kijken was geen probleem, maar mijn blikveld verruimen of mijn hoofddraaien gaven het gevoel of ik 10 rondjes achtbaan had gedaan.
Ach, ik liep ooit eens een hele sterke Sylvestercross in Soest, terwijl ik mij voor de start misselijk voelde. Dus niet nadenken en de laatste preparaties voor de doen. Één van die dingen was een neusplakker op, zodat je neusvleugels wijder openstaan. Dit gaf mij ineens zoveel frisse lucht dat het in m'n hoofd iets opklaarde.
Plan was een vlakke of progressieve race lopen. De eerste kilometer uitgezonderd, aangezien die een flinke afdaling kent door de IJtunnel. Het tempo kwam makkelijk. Gezien de trainingen verraste dat niet, maar natuurlijk wel naar hoe ik me voor de start voelde. Ik hield me goed aan mijn eigen plan en voelde met sterk. Tot ik net voorbij de 10km een bekend vervelend gevoel in mijn linkerbeen ervaarde. Door goed op mijn pasritme en techniek te letten en niet te versnellen in het laatste deel dacht ik ales onder controle te kunnen houden. Tot ik niet veel later kramp kreeg in mijn rechterkuit. Ik vermoed door het ontzien van mijn linkerbeen. Van 12km tot er met de finish ben ik een aantal keer gestopt om de kuit te masseren en te rekken. Hierna pakte ik dan heel makkelijk het tempo weer op, maar wat koop je daarvoor als je kort daarna weer moet stoppen.
Na mijn geslaagde wedstrijddrieluik in juni/juli zagen we dat ik weer een stapje had gemaakt. Dat maakte dat ik nieuwsgierig was naar wat ik vandaag zou kunnen. Helaas bracht het me niet waar ik op hoopte. Een flinke domper. Teleurgesteld en verdrietig direct na de finish. Een paar uur later kan ik weer goed relativeren en zie nog voldoende mogelijkheden voor mooie dingen, maar eerst natuurlijk eerst even kijken hoe het herstel deze week gaat.
Team Volare wint
De derde wedstrijd oprij die ik liep was een 5km in Voorthuizen. "Voorthuizen loopt" een feestje voor het hele dorp.
Volaresports, mijn management, zit gehuisvest in Voorthuizen. Al vaak ben ik gevraagd om mee te lopen in team Volaresports tijdens deze wedstrijd en deze keer zei ik: "ja".
Aangezien ik twee weken terug een 10km liep (PR en winst in Appingedam!) koos ik nu voor de 5km. Twee keer een 10km in korte tijd in de zomer, met dus twee keer kans op heel warm weer, leek ons iets te veel van het goede toen we mijn planning maakten. En wat ben ik blij met die vooruitziende blik! Na een iets koelere week was het zaterdag weer serieus warm. Met de temperatuur had ik net als in Zwolle (4MIJL evenaring pr) en Appingedam geen problemen, maar de gekke lucht wel. Een soort benauwdheid die me op de luchtwegen sloeg waardoor ik het zwaar had met ademen.
Om 18u was de start. En ik nam me voor rustig te starten, maar wat is rustig op een 5km? Juist ja. De eerste 200m à 300m gingen ietsje vlotter, maar daarna temporiseerde ik al snel. En als je dan doorkomt zo rond de 3.20 op de eerste km, het tempo van mijn 10km in Appingedam, tsja dan zou je zeggen dat is niet te gek hard op de halve afstand. Alleen voelde ik al bij dat eerste kilometerpunt dat het voor vandaag wel te gek was. Een tikkeltje eigenwijs probeerde ik toch het tempo houden, want het is maar vijf kilometer zo dacht ik. Tot drie kilometer ging het redelijk, maar in kilometer vier had ik een echte dip en concentratieprobleem en zakte het tempo behoorlijk. De laatste 500m wist ik me wel te herpakken en zo kwam ik in 17.03 over de finishlijn. Winst bij de dames en ook winst met team Volaresports (Tom Hendrikse, Shan Biwott , Robert van der Stelt en ik).
Geen toptijd, maar wie liep dat wel vandaag?
PR en winst in Appingedam
Eerlijk gezegd heb ik er geen woorden voor, dus ik houd het kort (denk ik).
Het plan voor vandaag was om het tempo van de 4Mijl van Zwolle door te trekken op de 10km. Dat zou betekenen kilometers van 3min20sec. En dat zou dan moeten resulteren in een pr van 40seconden. Gekkenwerk bij temperaturen achterin de 20graden?
Twee weken geleden in Zwolle was het warmer, dus dat vond ik al een plus puntje voor vandaag. Toch ging ik net als in Zwolle goed koelen. Veel ijs en koud drinken. Ik startte redelijk behoudend, want de keren dat ik in Appingedam liep had ik altijd flink verval. Ook al wilde ik een bepaald tempo lopen dat zou niet geforceerd moeten gaan, maar op gevoel, zoals ik eigenlijk altijd loop. Na een kilometer lag ik al een aantal meters achter de dames kopgroep, maar al vanaf 1,5km begon ik ook weer langzaam in te lopen. Voor de 5km doorkomst was ik doorgeschoven van plek 6 naar plek 2 en rond het 6km punt pakte ik de kop. Ik kon blijven gaan. Het ging zelfs steeds een tikje sneller. In de finishstraat wist ik er nog een soort van sprintje uit te persen en stopte de klok op 33.19 Mijn allereerste 33-er uit mijn carrière. Wat een heerlijk gevoel geeft dat.
