De eerste 3

Tijdens het inlopen dacht ik een paar keer: "Waar begin ik aan? Een 3000m is echt kort hè?" Sowieso was het twee jaar geleden dat ik baanwedstrijden liep, dus dat ik er een heel klein beetje tegenop zag was niet gek. Het was  niet zo dat ik geen zin had of angst had, maar het was vooral een nieuwsgierigheid. Wat zou ik kunnen? Hoe reageert mijn lichaam? Vind ik het echt nog zo leuk als ik denk dat ik het vind? Dat laatste daar kan ik volmondig "ja" op zeggen. Een 3000m vind ik nog steeds leuk. Bram zei: "gewoon lekker lopen vanavond." Dat heb ik gedaan. Natuurlijk wilde ik hard, maar niet geforceerd hard. Ik liep zonder op de klok te kijken en probeerde me af te sluiten voor al die ronde tijden die geroepen werden, ik wilde zo onbevangen mogelijk rennen. Achteraf kan ik zeggen dat ik best vlak heb gelopen +- 3.13 per kilometer. Ik zat niet stuk. In tegendeel, ik had het gevoel nog wel even door te kunnen. Na de finish daalde de hartslag razendsnel, een goed teken. Ondanks dat ik ruim 10 seconden boven mijn gewenste tijd liep, ben ik niet ontevreden. Vooral om hoe ik mij voelde en het snelle herstel. Ja, ik wil sneller. Ja, het kan sneller. Ja, ik ga sneller lopen dit baanseizoen. Op 21 juni een nieuwe kans op deze afstand, maar eerst op 7 juni een 5000m. De drie heeft mij voorkeur boven de vijf, maar dat neemt niet weg dat ik er toch zin in heb ook deze uitdaging aan te gaan!

Terug in Nederland.

Sinds een week ben ik weer terug in Nederland na drie goede trainingsweken in Bad Dürrheim. In Bad Dürrheim hebben we de definitieve wedstrijdplanning voor deze zomer gemaakt. En dan met name een keuze gemaakt in welke baanwedstrijden ik ga lopen, want de hoofdweg naar de marathon van Berlijn was al uitgestippeld en vastgelegd. In mijn agenda zie je waar en wanneer ik in actie ga komen de komende maanden. Na iedere wedstrijd kun je hier een update van mij verwachten. Wil je vaker updates van mijn voorbereiding op Berlijn en daarna Tokyo, meld je dan aan als supporter en ontvang met regelmaat een mail en/of kaartje in je (digitale)brievenbus.

Tijd voor andere dingen

Na het NK-cross nam ik even gas terug. Geplande en genoodzaakte rust ineen. Gepland, want mijn winterseizoen zat er op. Genoodzaakt, omdat ik met een niet fit lichaam toch het NK liep wat mij dusdanig veel energie kostte dat ik geen energie had om dingen te doen. Laat staan te trainen. maart is rusten, opnieuw beginnen, tijd maken voor andere dingen die ik leuk vind, testen doen in de klimaatkamer "thermo Tokyo", een aantal sponsoren bezoeken en genieten van de lente die is aangebroken. Ja ik weet het dit is wel heel globaal, maar het is wat het is. Bij een volgende update heb ik misschien weer echt nieuws. Kun je zolang niet wachten of ben je nieuwsgierig naar de details van mijn trainingen en/of andere bezigheden? Meld je dan aan als supporter en reis met me mee!

Teleurstellende 4e plaats op NKcros

Het NKcross 2019 op een parcours naar m'n hart, met een goede vorm en daarmee kans om mijn derde nationale titel op deze discipline op rij te halen.
Het mocht helaas niet zo zijn vandaag. Voor wie het fenomeen hooikoorts kent en daarmee kampt en regelmatig intensief sport, kan misschien weten hoe ik mij voelde vandaag. Voor de wedstrijdhardlopers onder ons: alsof ik in het laatste rondje van een 1500m zat en dat de hele wedstrijd over 8km cross.
Maar als regerend Nederlandskampioen wilde ik natuurlijk starten en finishen. Dat heb ik gedaan. In de laatste ronde geforseerd om toch nog een medaille te pakken, maar ik was gewoon leeg.
Gestart, gestreden (hoofdzakelijk met mezelf), gefinishd. Streep er onder en door.
Ik heb een goede winter gedraaid, trainingsresultaten wijzen dit uit. Vandaag was ontzettend jammer, maar er is maar één doel dit jaar en dat is de Olympische marathonlimiet lopen in september. En goed aan september: geen hooikoorts

Almond Blossom Cross

Daar lig ik dan, in de Portugese zon. Als enige met m'n lange broek en een jackje bij de hand, want ik vind 't soms toch een best fris windje.
Vandaag is de dag van de Almond Blossom Cross. Een wedstrijd die op mijn planning stond, maar waar ik uiteindelijk niet zou starten. Reden: ondanks dat de wedstrijd genoemd stond op de IAAF kalender als onderdeel van het internationale circuit (net als vorige week in Italië), kreeg ik te twee weken geleden te horen dat ik niet mocht starten omdat het een EK voor clubteams was.  Erg jammer, want ik loop hier graag en stond in het verleden al twee keer op het podium. In plaats van zelf lopen stond ik vanochtend, na mijn duurloop van 80 minuten, aan te moedigen. Het Nederlandse herenteam van Ciafla deed mee. En uiteraard wilde ik even de race van de dames zien.

Mijn eerst volgende wedstrijd zal nu het NKcross zijn. Tot een week voor dat NK blijf ik hier, in Portugal bij plus 15 graden. Met veel zonuren denk ik dat de trainingen een stuk makkelijker zullen draaien dan in de Nederlandse winter.