Mastboscross Breda

We zijn twee weken na de halve van Egmond. Waar ik, zoals je in onderstaand verslag kunt lezen, niet 100% gas kon geven. Achteraf zeg ik, dat ik beter niet had kunnen lopen, maar achteraf is alles makkelijk.

Vandaag een nieuwe ronde met nieuwe kansen. En ik had me verheugd op vandaag, want Breda is altijd een enorme moddercross en dat is LEUK. De start was op een iets andere plek dan anders en toen ik dat zag, dacht ik: “nog leuker, misschien gaan we iets dieper het bos in voor een heuveltje”. Dat laatste was niet het geval. Bij aankomst ga ik altijd eerst even het parcours wandelend verkennen, nu dus ook. Deze verkenning leerde mij dat er dit jaar weinig modder was en verder zag het er vooral snel uit. Niet al te lange punten er in dus (12mm).

Bij de start gingen een paar dames er hard vandoor en dus was ik ook gelijk wakker. Na een paar honderd meter viel het, voor mijn gevoel, wel mee met het tempo. Ik wilde er langs, maar dat ging niet echt (te smal). En toen ik toch dacht er langs te gaan moest ik stoppen. Ondanks dat ik er vrij stompe punten in had gedraaid prikte ik er toch een flinke tak aan. Soms kun je die er af trappen, maar deze was zo groot en zat echt vast, dat ik moest stoppen. Stok verwijderd en ook mijn andere schoen gecheckt, alvorens ik weer ging rennen. Ja en toen zat ik weer achterin de kopgroep. Op dat moment besloot ik bij te blijven en te zien of er al snel meiden af moesten of dat ik toch tempo moest gaan maken. Dit gebeurde allemaal in de eerste 1,5 km. Hierna had ik al snel door dat ik samen met Julia van Velthoven wel leuke race kon lopen en bleef bij haar. Onderweg heb ik een paar “speldenprikjes” gegeven, maar ze reageerde makkelijk. Ik voelde me wel sterker en besloot iets te doen wat ik lastig vind, wachten tot de laatste ronde. En ik wist ook precies op welk punt ik wilde gaan versnellen. Deze versnelling was voldoende. Het gat was niet enorm groot (+-10sec denk ik), maar een groot gat was ook niet mijn doel. Het doel was winnen. En dat we daarbij het publiek op een mooie race hebben kunnen trakteren is een mooie bijkomstigheid.