Hier even een update van mij, want dat is alweer even geleden.

 

Ik kan jullie melden dat het goed met mij gaat en dat ik er lekker in zit met m’n marathonvoorbereiding. Als je de uitslag mijn laatste twee wedstrijden ziet (31/12 cross Soest, 14/01 Egmond halve) zul je dat niet 1, 2, 3 zeggen, maar toch is het zo.

 

Eerst maar eens terug naar december. In een behoorlijke trainingsweek liep ik de halve marathon op Ameland. Onder pittige weers- en strandomstandigheden wist ik hier een goede wedstrijd met idem resultaat neer te zetten. Ik was zo’n 2 minuten trager dan vorig jaar, maar als je ziet wat de rest van het deelnemersveld deed is dat een sterke prestatie te noemen. Hierna voelde ik en zagen wij (Tjeerd en ik) dat ik een sprongetje maakte in het trainingsniveau. Ik begon zin te krijgen in de Sylvestercross, want ik was ook wel nieuwsgierig of ik op dat korte werk ook kon strijden met de sterksten. Helaas kreeg ik een paar dagen voor de cross te kampen met buikklachten die me deden vermoeden dat ik een buikgriepje had. Op de wedstrijddag twijfelde ik om te starten, maar vond dat ik niet ziek genoeg was om thuis te blijven en dus ging ik lopen. Achteraf niet zo slim. Ik miste de power en echt racen verergerde mijn buikklachten. Helaas moest ik de handrem dus fors aantrekken, omdat ik wist dat wel alles geven me meer hersteltijd zou kosten. Met het oog op de marathonvoorbereiding won mijn verstand het van mijn racehart.

 

Op 1 januari (6u20) vlogen we direct naar de zon. Lekker trainen in Portugal doet me altijd goed en dus een bewuste keus om hier de laatste weken van mijn marathonvoorbereiding te doen. De eerste twee dagen van het nieuwe jaar maakte ik behoorlijk wat loopjes, naar de wc. Opzich niet super fijn, maar ik knapte er wel van op en kon vanaf 3 januari weer het normale trainingsritme op pakken. De Portugese zon doet me echt goed. Ik voel me sneller hersteld na een training en ik kom heerlijk tot rust. Dat in combinatie met een leuk gezelschap maakt dat de dagen voorbij vliegen en de vorm gestaag groeit. Wat zou dit waard zijn op een halve marathon?

 

Op vrijdag 12 januari vlogen we terug naar Nederland, met Egmond als hoofdbestemming. Aangekomen in Egmond voelde ik bij een “losloopje” iets spanning in m’n hamstring. Uit voorzorg direct even langs Joost (Vollaard, fysio Topsportief). Na een goede behandeling en met geruststellende woorden op zak kon ik me gaan voorbereiden op de wedstrijd. Lekker racen. Dat was het plan, maar na zo’n 6,5km heb ik de strijd gestaakt. Ik voelde iets in mijn hamstring, en nam het zekere voor het onzekere. Ik dacht: “Nu doorlopen is waarschijnlijk een week lang stijve hamstrings en aangepast trainen. Nu stoppen en over een paar uur naar Joost is waarschijnlijk minder stijfheid en minder aangepast trainen.” Dus koos ik voor deze optie. Een wagen van de organisatie pikte me op. Binnen no time was ik terug in het atletenhotel (Zuiderduin) en heb in de gym nog een workout op de crosstrainer gedaan, zonder enkele klachten. Al met al een teleurstellende race, maar goeie trainingsdag.

 

Nu even goed laten verzorgen, morgen terug naar de zon en hopelijk snel weer in een normaal trainingsritme. Ook wat dat betreft geen man over boord, want een paar dagen even iets anders dan hardlopen als hoofdtraining is voor mij ook geen straf.

 

Tot schrijvens en bedankt voor alle support, extra bedankje aan die diehards op ‘t strand vandaag!